OpenStack چیست؟

[ad_1]

OpenStack یکی از راه کارهای خلاقانه زیرساخت به عنوان سرویس ، Infrastructure as a Service یا همان IaaS به صورت Open Source است که به منظور ایجاد و مدیریت حجم بالایی از ماشین های مجازی در دیتاسنترها استفاده می شود.

درواقع از اُپن استک به عنوان راهکاری جهت ایجاد سرویسی مانند سرویس ابری آمازون ، یا Azure مایکروسافت در درون سازمان بهره می گیرند. این پلت فرم به صورت رایگان و تحت لایسنس Apache 2.0 عرضه شده است. ممکن است آن را با نام لینوکس ابری نیز بشناسید. OpenStack را می توان مشابه Eucalyptus یا Apache CloudStack نیز دانست و با آن ها مقایسه نمود.

اُپن استک از معماری ماژولار بهره مند است و در حال حاضر شامل هفده جز مختلف می شود. در ادامه با وظیفه هر یک از این اجزا آشنا می شویم.

Nova

وظیفه آماده سازی ماشین های مجازی را بر اساس تقاضا بر عهده دارد.

Swift

یک Storage System مقیاس پذیر را مهیا می نماید. این سیستم ذخیره سازی از Object Storage نیز پشتیبانی می نماید.

در کل سه نوع معماری ذخیره سازی بر اساس روش دسترسی داده وجود دارد. دسترسی به صورت File System ، Block Base و Object Base از انواع معماری های دستیابی به داده ها هستند.

Cinder

ارئه دهنده Persistent Block Storage ای که از طریق Swift محیا شده است به ماشین های مجازی می باشد.

Glance

یک کاتالوگ و مخزنِ ایمیج های تهیه شده از ماشین های مجازی است.

Keystone

مسئول احراز هویت و تعیین دسترسی همه سرویس های OpenStack است.

Horizon

هاریزون ، کامپوننت دوست داشتنی است برای کاربرانی که از کار در محیط خشک خط فرمانی بیزار هستند. ? این جز در واقع وظیفه محیا ساختن User Interface بر پایه وب را برای دسترسی به سرویس های مختلف OpenStack بر عهده دارد.

Neutron

ایجاد بستر شبکه ، اتصال شبکه به عنوان سرویس یا Network Connectivity as a Service بین دیوایس هایی که توسط اُپن استک مدیریت می شوند را بر عهده دارد.

Ceilometer

نقطه ارتباطی سیستم های مختلف صدور فاکتور و قبض برای OpenStack  هست ( گفته شد که OpenStack در اصل برای این ارائه شده است که بتواند محیطی مانند Microsoft Azure یا سرویس ابری گوگل یا آمازون را در درون هر دیتاسنتری پیاده سازی نماید. بنابراین وجود یک جز برای محاسبه کارکرد و استفاده ماشین های مجازی لازم است ، که بر اساس مقدار استفاده هر کاربر ، هزینه آن تعیین گردد. )

Heat

سرویس فراهم سازی Orchestration جهت سرویس های ابری مرکب را بر عهده دارد.

Trove

امکان Database as a Service یا همان پایگاه داده به عنوان سرویس را فراهم می کند. یکی از جذابیت های Trove این است که هم از Relational Database Engine ها مانند Oracle و Microsoft SQL و هم از non-Relational Database Engine ها مانند Maria DB پشتیبانی می نماید.

Sahara

فراهم آورنده سرویس های پردازش داده برای منابع تحت اختیار OpenStack می باشد.

Ironic

سرویس تهیه ماشن های Bare Metal است.

Zaqar

یک سرویس ابری Messaging ابری جهت Web Developer ها است.

Manilla

فراهم کننده یک Open API جهت امکان برنامه نویسی بر روی OpenStack به منظور دست یابی به ویژگی های سفارشی و جدید و خلاقانه است.

Designate

یک REST API به صورت Multi-Tenant برای مدیریت DNS می باشد.

SearchLight

امکان جست و جو در بین سرویس های متفاوت OpenStack توسط SearchLight تامین می گردد.

Barbican

باربیکان یک REST API برای ارائه امکان Secure Storage و مدیریت دیتاهای محرمانه است.

۱۷ سرویسی که توضیح داده شد ، سرویس های اصلی موجود در OpenStack هستند  که تا تاریخ نگارش این مقاله در وب سایت تک تیک وجود دارند.

جالب است بدانید که OpenStack توسط سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا یعنی NASA و شرکت RackSpace در حال توسعه می باشد. در واقع علت پشتیبانی OpenStack  از non-Relational Database نیز همین موضوع است. همان طور که می دانید ، دیتابیس های به اصطلاح غیر خویشاوندی کارایی بیشتری برای نگه داری Big Data دارند. در سازمان ناسا یک سرویس کلودِ Networking و Data Storage به نام Nebula وجود دارد. ( نبولا به معنی سحابی است ) Nebula به دلیل کارایی پردازش بسیار بالای Data Set های علمی که دانشمندان با آن ها کار می کنند بسیار مشهور است. جهت اطلاعات بیشتر درباره Data Set ها و قابلیت هایی که non-Relational Database ها برای دانشمندان فراهم می کنند  ، سوالات خود را در بخش نظرات وب سایت تک تیک در این مورد مطرح کنید.

از سپتامبر ۲۰۱۲  ، اُپن استک به عنوان یک سازمان مستقل غیرانتفاعی فعالیت خود را ادامه می دهد. جامعه Open Stack زیر نظر یک هیئت مدیره که اعضای آن شامل رقبای مستقیم و غیر مستقیم مانند Intel ، VMware و IBM هست ، فعالیت می نماید.

در آینده مقاله های بیشتری را درباره Open Stack و سرویس های مشابه در وب سایت تک تیک مطالعه خواهید نمود.

 

[ad_2]

لینک منبع

تغییر پسورد Ubuntu بدون دانستن پسورد قبلی

[ad_1]

 

فرض کنید شما از سیستم عامل Ubuntu استفاده می کنید و پسوردی که برای ورود به حساب کاربری خود انتخاب کرده اید را فراموش می کنید. اما چاره کار چیست؟؟؟
در این مقاله می خواهیم به شما آموزشی را دهیم که با استفاده از آن می توانید در کمتر از ۲ دقیقه هر حساب کاربری را در Ubuntu بدون دانستن پسورد قبلی آن باز کنید.
مرحله ۱

در مرحله اول لازم است که وارد محیط Grub menu شوید. به صورت خودکار با این صفحه روبرو خواهید شد ، اما اگر با این صفحه روبرو نشدید کافیست کلید Shift را در هنگام روشن شدن سیستم عامل Ubuntu نگه دارید.

سپس هنگامی که وارد این صفحه شدید گزینه دوم یعنی Advanced options for Ubuntu را انتخاب نمایید.

Recover Lost Ubuntu Password

در صفحه بعد گزینه سوم یعنی (Ubuntu. With Linux 4.10 ….. (recovery mode را انتخاب کنید.

Recover Lost Ubuntu Password

مرحله ۲

در این مرحله با گزینه های مختلفی برای recovery mode مشاهده خواهید کرد. که باید گزینه Root را انتخاب کنید.

Recover Lost Ubuntu Password

مرحله ۳

حالا کلید Enter را بزنید. تا بتوانیم دستورات لازم را وارد کنیم.

Recover Lost Ubuntu Password

مرحله ۴

دستور زیر را وارد کنید. تا بتوانیم لیست کاربران را از طریق این دستور مشاهده کنید.

ls /home

سپس دستور زیر را وارد کنید.

passwd  TechTik

به این نکته توجه داشته باشید باید به جای TechTik نام کاربری را وارد کنید.

حالا از شما درخواست می کند تا پسورد جدید را وارد کنید.
بعد از وارد کردن پسورد از شما درخواست دارد دوباره پسورد را برای اطمینان وارد نمایید.

Recover Lost Ubuntu Password

اما در صورتی که با خطا موجه شدید و پیغام Successfully به شما نمایش داده نشد مانند خطای زیر

Recover Lost Ubuntu Password

کافیست  دستور زیر را وارد کنید.  و سپس دوباره مراحل بالا را تکرار کنید.

/    mount -rw -o remount

 

Recover Lost Ubuntu Password

حالا با دستور زیر سیستم را ریستارت کنید، سپس با پسورد انتخابی خود وارد حساب کاربری مورد نظر شوید.

reboot

 

[ad_2]

لینک منبع

آشنایی با سرویس DNS در Kerio Control

[ad_1]

 

Kerio Control در خود قابلیت DNS قرار دارد که به صورت پیش فرض فعال می باشد.
DNS چیست؟  کلمه DNS ، مخفف Domain Name System یا “سیستم نام دامنه” است.
DNSیک سیستم پایگاه داده است که نام کامل دامنه یک کامپیوتر را به یک آدرس IP ترجمه میکند.
کامپیوترهای موجود در یک شبکه برای اتصال به یکدیگر از آدرس های IP استفاده می کنند، ولی به یاد داشتن آدرس های IP کامپیوترهای یک شبکه برای افرادی که قصد اتصال به آنان را دارند بسیار دشوار است. مثلا به خاطر سپردن نام دامنهGoogle.com  بسیار ساده تر از به خاطر سپردن آدرس IP نظیر آن ۱۷۲.۲۱۷.۲۲.۱۰۰ است. به همین علت اغلب ما برای اتصال به سایت ها، نام دامنه آن را وارد می کنیم.
به عنوان مثال می توان DNS را مانند یک دفترچه تلفن الکترونیکی برای یک شبکه کامپیوتری در نظر گرفت، به طوری که اگر نام کامپیوتر مورد نظر را بدانید، Name Server آدرس IP نظیر آن را جستجو کرده و می یابد.
برعکس این مسئله، Reverse DNS یا rDNS نام دارد که آدرس IP را به نام دامنه متناظر ترجمه می کند

DNS kerio Control

نکته: توجه داشته باشید در صورتی که در محیط Active Directory باشید و Kerio Control عضو دامین باشد تقاضا های DNS به سمت DNS داخلی Forward خواهد شد.
نکته: سرویس DNS forwarding فقط IPv4 را پشتیبانی می کند.

برای مشاهده و پیکربندی سرویس DNS در Kerio Control وارد صفحه مدیریتی Kerio شوید، و از قسمت چپ صفحه وارد قسمت DNS شوید.

DNS Forwarding

۱- Enable the DNS forwarding service با غیر فعال کردن این گزینه سرویس DNS نرم افزار Kerio Control غیر فعال می شود عملا Kerio هیچ نقشی دیگر در پیدا کردن آدرس IP و ارسال آن به کلاینت ها را ندارد.

DNS kerio Control


DNS resolution

۲- Enable DNS cache for faster responses to repeated queries باعث Cache شدن آدرس های IP می شود، که در روند پاسخگویی به DNS ها سریع تر عمل خواهد کرد. چرا که آدرس از قبل در Cache دارد.

فرض کنید کلاینت B درخواست مشاهده سایت تک تیک را دارد و درخواست تبدیل نام به آدرس IP برای Kerio Control ارسال می شود و زمانی که Kerio Control بتواند آدرس IP را پیدا کند علاوه برا اینکه آدرس IP را برای کلاینت B ارسال می کند این آدرس IP به همراه نام دامنه برای خود ذخیره می کنید تا اگر شخص دیگری درخواست تبدیل نام به آدرس IP سایت تک تیک را داشته باشد دیگر Kerio Control به جستجو نمی پردازد  و درگیر DNS های بالادست نخواهد شد و  با استفاده از جستجو های قبلی که در درون Cache ذخیره شده است، IP را برای شخص دیگر ارسال خواهد کرد.

با کلیک بر روی Clear Cache تمام آدرس IP هایی که تاکنون Cache شده اند از سرور Kerio Control حذف خواهند شد.

۳- Enable custom DNS forwarding  این قابلیت را به شما می دهد که در خواست های یک name DNS را به DNS سرور دیگر ارسال شود.
این گزینه زمانی برای شما مفید می باشد قصد دارید از DNS داخلی شبکه برای دامین داخلی شبکه تان استفاده شود. چرا که درخواست DNS ها مستقیما برای اینترنت یا اصولا به سرورهای Root Hint ارسال می شود.

فرض کنید شخصی درخواست مشاهده ایمیل داخلی شرکت را دارد، می توانید DNS name ایمیل شرکت را به DNS داخلی شرکت forward کنید.
نکته: به صورت پیش فرض تمام DNS queries که مربوط به دامین و ساب دامین های داخلی باشد برای DNS داخلی ارسال خواهد شد.


Local DNS lookup

۴- Hosts table  هنگامی که Kerio Control درخواست DNS را دریافت می کند قبل از اینکه تقاضا را به DNS Server بالادست ارسال کند در ابتدا اطلاعات موجود در Host table بررسی می کند اگر داده در این قسمت موجود باشد از همین قسمت پاسخ را ارسال خواهد کرد. و در صورت نبود پاسخ به یک DNS بالادست ارسال خواهد کرد.

برای اضافه رکورد به جدول Host table بر روی گزینه Edit کلیک کنید.
سپس در پنجره DNS Hosts Editor بر روی گزینه Add کلیک کنید.

DNS kerio Control
حالا آدرس IP  مورد نظر را در قسمت IP Address وارد کنید، و بعد باید Hostname مورد نظر را وارد کنید. در قسمت Description هم می توانید توضیحات مختصری را وارد کنید.

DNS kerio Control

۵- DHCP lease table

دقیقا همانند گزینه قبلی عمل می کند با این تفاوت که Kerio قبل ارسال درخواست DNS قسمت DHCP lease را جستجو میکند.
برای مشاهده DHCP lease می توانید بر روی لینک The lease table can be viewed in DHCP Server  کلیک کنید یا اینکه وارد قسمت DHCP Server شوید.

در آخر برای اعمال تمام تغییراتی که انجام داده اید بر روی گزینه Apply کلیک کنید.

DNS kerio Control

[ad_2]

لینک منبع